vrijdag 27 februari 2015

Samenvatting The Alternate Day Diet van dr. Johnson - hoofdstuk 3

Het hoofdstuk begint met een wetenschappelijk onderzoek dat in het Amerikaanse Institute on Aging werd gedaan met muizen. Een groep muizen mocht elke dag eten zoveel ze wilden, een andere groep muizen mocht dat ook, maar dan om de dag. De muizen vielen niet af omdat ze op die ene dag twee keer zoveel aten als anders, maar die groep muizen was wel gezonder: ze leefden gemiddeld 30% langer dan de groep die elke dag had mogen eten.

Een vergelijkbaar onderzoek met muizen werd gedaan, waarbij een derde groep muizen werd ingezet. Zij kregen 40% minder te eten. Het is niet zo gek dat die groep muizen aan het eind van de onderzoeksperiode afgevallen was. Bovendien was hun gezondheid verbeterd (hun gevoeligheid voor insuline en hun stressbestendigheid). Het grappige is dat ook hier de groep muizen die om de dag had mogen eten, en niet eens was afgevallen, nóg betere resultaten op het gebied van gezondheid scoorde dan de groep muizen die was afgevallen.

Ditzelfde resultaat kwam uit meerdere onderzoeken naar voren (bijzonder interessant!)

Dan gaat hij verder met het uitleggen wat oxidatieve stress is. Dit kun je op internet ook prima opzoeken, en al die antioxidanten waar je veel over kunt lezen, zijn bedoeld om oxidatieve stress in je lichaam tegen te gaan. Oxidatieve stress wordt gezien als de belangrijkste oorzaak van veroudering. Het veroorzaakt ook ontstekingen op celniveau, en deze processen worden geassocieerd met een aantal chronische ouderdomsziekten, zoals aderverkalking, arthritis, diabetes type 2 en de ziekte van Alzheimer. Een dieet van minder calorieën of van om de dag vasten vermindert oxidatieve stress.
Minstens twee studies hebben aangetoond dat mensen die ouder dan 100 jaar waren, lagere waardes van oxidatieve stress hadden dan mensen van 70 jaar oud. Hieruit werd dan geconcludeerd dat een laag niveau van oxidatieve stress nodig is om erg oud te worden.

Een aantal studies toont aan dat het gezonder is om minder vaak te eten dan de meesten van ons doen (drie keer per dag). Hé, hoor ik tegenwoordig niet de vurige bewering dat je zes keer per dag moet eten? Deze studies werden bijvoorbeeld gedaan bij moslims in de Ramadan, waarbij de mensen weliswaar geen gewicht verloren, maar hun bloedwaardes verbeterden wel. Andere studies lieten mensen al hun dagelijkse calorieën innemen binnen een tijdsraam van vier uur. Deze mensen verloren gemiddeld 3 pond in de zes maanden van de studie, maar hun lichaamsvet was gedaald met 4.6 pond, wat inhoudt dat hun spierweefsel met 1.4 pond was toegenomen. Minder lichaamsvet betekent minder ontstekingen. Deze mensen bleven overigens klagen over hun hongergevoel.

Er is tot nu toe slechts één onderzoek bekend dat over een langere periode bij mensen is gedaan, dat was in Spanje, in 1956. Het onderzoek bevat wat onduidelijkheden, maar het is wel leuk om hierover te lezen. De Spanjaarden, bewoners van een bejaardentehuis, kregen de ene dag één liter melk en een pond fruit te eten, de andere dag mochten ze eten zoveel ze wilden. Er was ook een controlegroep. De studie duurde drie jaar (stel je voor: bejaarde mensen die hieraan vrijwillig deelnamen en dat drie jaar lang!) en er waren overduidelijke verschillen in gezondheid te zien tussen de twee groepen. In de controlegroep kwamen veel meer gevallen van hartklachten en bronchitis voor dan in de dieetgroep.

In 2005 was er nog een studie die drie weken duurde, waarbij 16 mensen om de dag mochten eten wat ze wilden, en de dagen daartussenin alleen calorievrije dranken of kauwgom. De studie bracht wel gewichtsafname, maar ook veel ontevredenheid over de vastendagen. De algemene conclusie was dat zoiets niet te doen is.

Dr Johnson kwam toen op het idee om in plaats van helemaal niets te eten, op de vastendagen 20% van de hoeveelheid calorieën te eten die op de normale dagen genuttigd werden. Hij testte dit op zichzelf, waarbij hij ervoor zorgde dat hij op de eetdagen niet ging overeten, maar een gezonde hoeveelheid voeding nam. Hij nam even aan dat het eten van weinig voedsel op een dag dezelfde gezondheidsvoordelen zou hebben als wanneer hij helemaal niets zou eten (dat wordt later in het boek bevestigd).
Hij vond het een eenvoudig vol te houden manier van eten, en na 11 weken was hij 35 pond (of eigenlijk Amerikaanse ponden) afgevallen, en zijn bloedwaardes waren verbeterd.


Geen opmerkingen: